Heidi Hetzer: living the dream

Vandaag kwam ik deze video tegen op één van mijn favoriete youtube kanalen: Petrolicious (als je van auto’s houdt, check ze. Als je niet van auto’s houdt, check ze ook en je zult je mening misschien herzien). En opeens werd ik geïntroduceerd aan iemand waarvan ik nog nooit had gehoord: Heidi Hetzer, misschien wel het meest geweldige oude vrouwtje ooit. Deze video en alles aan deze vrouw wakkerden zo’n fantastisch gevoel van avontuur en zo’n immens verlangen naar een roadtrip in me aan, dat ik er even over moet schrijven.

“Und dann bin Ich relativ slecht vorbereitet, einfach losgefahren”

Het idee is simpel: Heidi was met pensioen en besloot de wereld over te rijden. Alle met de auto bereikbare continenten. Ze kocht een Hudson uit 1930 en misschien wel het meest bewonderenswaardig: ze vertrok gewoon. En daar heb ik zó veel respect voor. Ik ben iemand die alles overdenkt, zo erg dat ik er niet meer aan wil beginnen. Als ik een dergelijke reis zou maken, en eigenlijk is er weinig wat ik liever wil op deze wereld, dan zou ik ten eerste een betrouwbare, modernere auto kiezen. Ik zou het hele blok reviseren en ervoor zorgen dat er feitelijk gezien bijna niks meer mis kan gaan. Deze oudere vrouw stapte gewoon in, helemaal alleen, en besloot er onderweg achter te komen wat er zou gebeuren. Het is iets waarvan ik wou dat ik het kon, en iets wat ik hoop ooit te kunnen leren, die heerlijke onbezonnenheid. En dan bedoel ik niet de slechte zin van het woord, maar juist de belangrijke gave om soms gewoon iets te kunnen doen wat je wilt, zonder het kapot te denken.

“Ich kann nicht aufhören, Ich fahre immer noch gerne.”

Ooit op een dag hoop ik een soortgelijke reis te kunnen maken. Ik hoop dat ik er ooit het lef voor heb, en de financiële middelen, en de tijd. Het hoeft niet in een auto van 1930, maar wel in iets unieks. Want zoals deze vrouw al zegt, het gaat om het rijden. Natuurlijk niet alleen. Het gaat ook om de plekken die je ziet, de mensen die je ontmoet en, heel cliché, de dingen die je over jezelf en de wereld ontdekt. Maar allemaal gecombineerd met het rijden en de band die je creëert met zo’n auto. De reacties die je erop krijgt van mensen, de mensen die je erdoor ontmoet, de dingen die je erdoor leert en het feit dat je je er samen doorheen slaat. Dat is de droom van mij als autoliefhebber. Deze reis was nooit hetzelfde geweest als je met een vliegtuig of backpackend was gegaan. Vast en zeker mooi op zijn eigen manier, maar voor petrolheads als ik en dus deze fantastische vrouw, is er eigenlijk maar één goede manier van reizen, en dat is op vier wielen.

De treurige kant van deze video is dat het de vraag is hoe lang dit allemaal nog kan en mag. Als ik richting de 80 ga, mag ik dan überhaupt nog in een benzineauto rijden? Of rijden we allemaal in Tesla’s, waar de enige vorm van spanning zich in de accupakketten bevindt..? Hoe lang kunnen dit soort reizen nog plaatsvinden in een wereld die steeds meer bezig lijkt te zijn om onze hobby en passie te vernietigen. Reizen met de auto mag straks niet meer, maar vandaag werd weer bekendgemaakt dat Schiphol nog sneller moet uitbreiden zodat we meer kunnen vliegen. Ik ben reëel genoeg om in te zien dat, zelfs al mag het nog wel tegen die tijd, ik waarschijnlijk niet de ballen heb om een reis zoals Heidi te maken. Maar het idee dat het niet meer kán straks, dat is wat me soms oprecht wakker houd. Het idee dat reizen en ervaringen zoals dit uiteindelijk slechts nog geschiedenis zullen zijn, en dat hetgeen waarvoor sommigen van ons leven onterecht wordt afgepakt. Daar wil ik niet eens teveel bij nadenken.

Dus laten we dat vooral niet te veel doen. Laten we gewoon vieren dat dit soort mensen bestaan, en dat ze dit soort auto’s op de weg houden en zelfs de wereld laten zien. Heidi Hetzer, je bent mijn heldin geworden. Ik heb vaak genoeg gezegd dat ik niet oud hoef te worden, maar als het zo kan… Sign me up!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *